zamknij
zamknij
zamknij
zamknij
zamknij
mobile
Wczasy Kavos, Grecja ::: wycieczki 2014, wakacje Kavos, przewodnik turystyczny i mapa, informacje praktyczne ::: wakacje z Grecja.com.pl
Od 1999 roku skorzystało z naszych usług 90 000 osób
callcenter
Świat Tysiąca Marzeń : Grupa TravelOne.pl > Grecja.com.pl  >  Mapa i przewodnik: Kavos, Grecja

Na wakacje: Kavos, Grecja


Zdjęcia Grecja
zdjęcie
Dawna wioska rybacka, a obecnie rozwijająca się miejscowość turystyczna na wyspie Korfu. Pomimo swoich niewielkich rozmiarów, miasteczko jest w sezonie bardzo zabawowe i chętnie przyjeżdżają tu młodzi ludzie z całej Europy. Bywa głośno, a główna ulica Kavos (biegnąca równolegle do linii wybrzeża) nocą tętni życiem. Miasteczko Kavos jest malowniczo położone – otoczone zalesionymi wzgórzami Aspro Kavos, co zachęca do zwiedzania i pieszych wycieczek po okolicy. Przy ładnej pogodzie można zobaczyć z brzegu sąsiednią wyspę Paxoi (Paxi). W pobliżu Kavos stoją ruiny ufortyfikowanego monasteru. W samym miasteczku natomiast można kupić wycieczki do różnych miejsc na wyspie Korfu, w tym do miasta Korfu oraz do aqua parku znajdującego się niedaleko od Kavos.

Klimat i pogoda w Grecji

pogoda: Kerkira

9°C
Częściowe zachmurzenie
opady:brak
zachmurzenie:25%
ciśnienie:1021 hPa
wiatr:0° 0 km/h

Kerkira - prognoza pogody, Grecja

7200000
Aktualne warunki

Piątek
19 grudnia
Częściowe zachmurzenie
9°C
Częściowe zachmurzenie
opady:brak
zachmurzenie:25%
wilgotność:93%
widoczność:10 km
ciśnienie:1021 hPa
wiatr:0° 0 km/h
wsch. słońca:07:56
zach. słońca:17:18
Sobota
20 grudnia
Częściowe zachmurzenie
min: 11°C    max: 17°C
Częściowe zachmurzenie
opady:brak
wiatr:266°  8 km/h
wsch. słońca:07:57
zach. słońca:17:19
Niedziela
21 grudnia
Słonecznie
min: 9°C    max: 18°C
Słonecznie
opady:0.8 mm
wiatr:309°  19 km/h
wsch. słońca:07:57
zach. słońca:17:19
Poniedziałek
22 grudnia
Słonecznie
min: 10°C    max: 13°C
Słonecznie
opady:brak
wiatr:291°  18 km/h
wsch. słońca:07:58
zach. słońca:17:20
Wtorek
23 grudnia
Słonecznie
min: 11°C    max: 16°C
Słonecznie
opady:brak
wiatr:332°  19 km/h
wsch. słońca:07:58
zach. słońca:17:20

Kerkira - klimat w Grecji

Grecja - kiedy na wakacje?
  • Na wakacyjny wypoczynek w Grecji najlepszy jest okres od czerwca do września, kiedy to średnia temperatura powietrza utrzymuje się powyżej 25 ºC. Greckie lato jest idealne na relaks na plaży – słoneczne, ciepłe i suche.
  • Od października temperatury powietrza i wody nieco spadają, ale wciąż utrzymują się powyżej 20 ºC (za wyjątkiem regionu Salonik, gdzie temperatura wody spada do 19 ºC). W drugiej połowie miesiąca mogą pojawić się opady deszczu.
  • Na zwiedzanie i wycieczki objazdowe najlepiej wybrać miesiące spoza sezonu, tak aby uniknąć upalnych temperatur, a także największego natężenia turystów (kwiecień, maj).
  • Wycieczki górskie także najlepiej planować poza ścisłym sezonem (maj, wrzesień).
Grecja znajduje się w strefie klimatu śródziemnomorskiego, jednak ze względu na górzysty charakter oraz dużą ilość wysp, występują wyraźne różnice w klimacie poszczególnych części kraju. Temperatury powietrza na wybrzeżu oraz wyspach wynoszą kilka stopni więcej niż w północnej części kraju. Wyspy najbardziej wysunięte na południe, takie jak Kreta czy Rodos, są jeszcze bardziej upalne – średnia temperatura powietrza w miesiącach letnich osiąga tam 29 ºC, a temperatura wody 26 ºC. Dzięki północnym lub północno-wschodnim wiatrom etezyjskim, występującym od maja do października, temperatury na wyspach i wybrzeżu Morza Egejskiego są mniej uciążliwe niż spodziewane wartości na tej szerokości geograficznej. Takie sam efekt przynosi bryza wiejąca na północnym wybrzeżu Krety. W Grecji kontynentalnej można wyróżnić dwie odmiany klimatyczne oddzielone Górami Pindos – bardziej suchą na wschodzie (z elementami klimatu kontynentalnego) oraz wilgotniejszą na zachodzie (z elementami klimatu morskiego). Zimy w Grecji są wilgotne i deszczowe, ale łagodne. W górach w zachodniej części kraju występować mogą opady śniegu. Średnia temperatura stycznia mieści się w przedziale od 5 ºC w górach do 10 ºC na wybrzeżu oraz 14 ºC na Krecie.
Aby zobaczyć wykres proszę zainstalować/uruchomić wtyczkę Adobe Flash.
5,5,7,9,13,16,18,19,16,13,10,6,13,13,15,18,23,27,30,30,27,23,18,15,9.0,9.0,11.0,13.5,18.0,21.5,24.0,24.5,21.5,18.0,14.0,10.5
Godziny słoneczne w ciągu dnia
StyLutMarKwiMajCzeLipSieWrzPaźLisGru
456791111118643
Aby zobaczyć wykres proszę zainstalować/uruchomić wtyczkę Adobe Flash.
15,15,15,16,18,21,23,26,25,23,20,16
Aby zobaczyć wykres proszę zainstalować/uruchomić wtyczkę Adobe Flash.
159,134,99,64,43,15,8,18,91,145,195,204,82,76,73,75,71,66,61,65,73,78,81,81
Dni z opadami w ciągu miesiąca
StyLutMarKwiMajCzeLipSieWrzPaźLisGru
1313101372329121718
  • Grecja: Od A do Z

  • Na podstawie: Grecja. Sztuka, bogowie i ludzie.
    Informacje prezentowane na tej stronie pochodzą z przewodnika wydanego w 2010 roku.

  • Aby zgłosić poprawki, kliknij tutaj »
  • Alkohol
  • Jednym z najbardziej znanych produktów greckiego rolnictwa jest wino, wytwarzane już od czasów starożytnych. Tradycje uprawy winorośli przybyły do Grecji prawdopodobnie z Egiptu. W tamtych czasach greckie wina uważane były za najlepsze w śródziemnomorskim świecie. Ceniono zwłaszcza trunek wytwarzany na wyspie Chios. W czasie uczty wino mieszano z wodą w specjalnych naczyniach nazywanych kraterami. Sposób przyrządzania wina różnił się w znacznym stopniu od dzisiejszych metod. Starożytni Grecy nie bali się dodawać do niego najróżniejszych składników: morskiej wody w celu przeciwdziałania kwaśnieniu, ziół i cynamonu do smaku. W czasach Bizancjum rozwinął się zwyczaj dodawania do wina żywicy, co dziś znajduje odbicie w produkcji wina retsina (białe wino przyprawione żywicą sosnową).
    Produkcja wina przeżywała w Grecji wielki zastój przez kilka stuleci, ale odrodziła się w XIX w. Dziś gama wytwarzanych tu trunków jest imponująca. Każdy region kraju może się pochwalić swoją specyficzną odmianą. Na Peloponezie w regionie Nemei produkuje się głównie wino czerwone tłoczone z winogron typu Aigiorgitiko, w okręgu winnym na wschód od miasta Tripoli wytwarza się wino nazywane Mandinia, a w rejonie Patras m.in. ciemnoczerwone deserowe wino Mavrodafni z winnicy Achaia Klauss. Uznanym producentem wina jest również region Attyki. Tu przede wszystkim należy polecić białe wino Château Matsa wytwarzane w winnicy Kanta. Tesalia znana jest w całym kraju głównie z produkcji dwóch gatunków wina: czerwonego Rapsani i białego Anialos. Epir szczyci się produkowanymi głównie w miasteczku Zitsa winami o odświeżającym smaku i lekko owocowym aromacie. W Macedonii znane są przede wszystkim wina z Naoussy robione z winogron typu Ksinomavro. Na półwyspie Chalkidiki produkuje się wina Porto Carras oraz Ktima Tselepou (z winogron typu Cabernet Merlot).
    Warto pamiętać, że greckie wina można podzielić na te produkowane w ramach klasyfikacji AOC i poza nią. Została ona wprowadzona na teren Grecji pod wpływem prawa europejskiego, a używany na jej oznaczenie skrót pochodzi od francuskiego wyrażenia apellation d’origine contrôlée. Wino produkowane w ramach tej klasyfikacji dzieli się na dwie kategorie, o czym informację znajdziemy na butelce. Grecki skrót OPAP zalicza wino do grupy win najlepszej jakości, natomiast skrót OPE do grupy win z ciut niższej kategorii (ale w dalszym ciągu z ekstraklasy). Zgodnie z prawem na etykietce wina wyprodukowanego w ramach klasyfikacji AOC musi znajdować się: nazwa regionu w którym wino zostało wyprodukowane, odpowiednio oznaczenie OPAP lub OPE, nazwa i siedziba wytwórcy, nazwa wina i pojemność butelki. Poza winami mieszczącymi się w ramach klasyfikacji AOC można w Grecji odnaleźć bogatą gamę innych, nie zawsze gorszych. Należą do nich: wina stołowe (epitrapezios oenos), wina oznaczone (topikos oenos) oraz wina regionalne (onomasia kata paradosi). Na etykietkach win stołowych można znaleźć nazwę i siedzibę wytwórcy, nazwę wina oraz pojemność butelki. Na butelce wina oznaczonego musi znajdować się słowo „topikos”, nazwa wytwórcy, siedziba rozlewni oraz numer seryjny. Poza tym niezależnie od kategorii wina na etykietkach można również znaleźć takie słowa, jak: ktima ('posiadłość'), archondiko ('zamek'), monastiri ('klasztor').
    Bardzo popularny w całej Grecji jest destylat zwany ouzo. Zawiera on zazwyczaj 40–50 % alkoholu. Wynaleźli go ponoć w XIV w. mnisi z jednego z klasztorów na górze Athos. Jego nazwa pochodzi od włoskiego wyrażenia uso Massalia (do użytku w Marsylii), które znajdowało się na eksportowanych do Francji pakunkach. Ouzo jest w istocie wódką anyżową, która po zmieszaniu z wodą robi się mleczno biała. Obecnie ouzo serwowane jest również po zmieszaniu z colą. Bardzo często podaje się je z talerzem przystawek (mezedes). Najsławniejsze zakłady produkujące ouzo znajdują się na wyspie Lesbos, w położonym na jej południowym wybrzeżu miasteczku Plomari.
    Dużo starszym, lecz mniej znanym greckim destylatem jest tsipouro. Zawiera on ok. 48% alkoholu. Jest produkowany głównie w Tesalii, Macedonii oraz na Krecie (gdzie występuje pod nazwą tsikoudiá).Wyrabia się go z zacieru winogronowego, który pozostaje po produkcji wina. Trunek przyprawiany jest anyżem oraz koprem. W zależności od pory roku może być podawany na zimno lub na ciepło. Czasem może pełnić rolę zamiennika dla wina lub dla kawy.
    Najbardziej znanym w Polsce greckim alkoholem jest metaxa. Jej nazwa pochodzi od kupca nazwiskiem Spiros Metaxas, który pod koniec XIX w. opracował jej recepturę. Jest ona destylatem w typie brandy, który na początku był podobno produkowany na wyspach Samos i Lemnos. Metaxę produkuje się z czerwonych winogron i poddaje dwukrotnej destylacji. Następnie napój rozlewany jest do dębowych kadzi, w których trzyma się go od 3 do nawet 30 lat w temperaturze 6°C. Metaxa po leżakowaniu jest doprawiana winami muszkatowymi z Patras oraz wysp Samos i Lemnos, a także sekretną mieszanką ziół, wśród których znajduje się anyż oraz płatki róż i cukier. Tak przygotowany trunek na powrót leżakuje przez pewien czas, a następnie rozlewany jest do butelek.
    Na rynku dostępnych jest kilka rodzajów metaxy. Pierwszym z nich jest metaxa z trzema gwiazdkami. Oznaczają one, że po doprawieniu leżakowała ona w dębowych beczkach przez 3 lata. Zawiera ona ok. 38% alkoholu. Innym popularnym trunkiem jest metaxa 5-gwiazdkowa, leżakująca przez 5 lat i zawierająca 40% alkoholu. Metaxa 7-gwiazdkowa ze względu na charakterystyczny kształt butelki występuje również pod nazwą Amfora. Jest ona tak samo mocna jak jej 5-gwiazdkowa odpowiedniczka, ma aromat suszonych owoców, dębu i wanilii. Do najbardziej luksusowych odmian metaxy należy Grand Olympian Reserve –leżakuje w beczkach przez 12 lat. Posiada lekki posmak tytoniu i w przeciwieństwie do pozostałych odmian nie dodaje się do niej win muszkatowych. Jeszcze bardziej wykwintnym gatunkiem jest metaxa Private Reserve,która leżakuje przez 20 lat. Bardzo rzadką i najlepszą odmianą metaxy jest Grande Fine,która leżakuje w beczkach przez 40 lat.
  • ▲ do góry
  • Apteki
  • Można je znaleźć bez problemu, bo w każdym miasteczku średniej wielkości jest ich kilka. Grecy mają opinię lekomanów, dlatego apteki w tym kraju są dobrze zaopatrzone. W większości miejsc w Grecji można bez trudu znaleźć farmaceutę mówiącego po angielsku. Personel aptek jest z reguły bardzo pomocny i uczynny.
    Jeśli ktoś regularnie zażywa określone lekarstwa, dobrze jest wziąć ze sobą kserokopię recepty z wyraźnie wypisaną na niej łacińską nazwą preparatu. W ten sposób można zaoszczędzić wiele czasu. Prezerwatywy (po grecku kapotes)dostępne są powszechnie w aptekach i supermarketach.
  • ▲ do góry
  • Autostop
  • Nie jest to popularna w Grecji metoda podróżowania. Na drogach nie widzi się zbyt często łapiących „stopa”. Jednakże Grecy są ludźmi bardzo otwartymi i pomocnymi, raczej chętnie się zatrzymują.
  • ▲ do góry
  • Banki i bankomaty
  • Znalezienie bankomatu lub filii banku nie jest specjalnie trudne. W mniejszych miasteczkach zawsze należy szukać ich przy głównej ulicy. Placówki banków zazwyczaj otwarte są od poniedziałku do piątku w godz. 8.00–14.30 (w piątki do 14.00). Największymi i najczęściej spotykanymi bankami jest Narodowy Bank Grecji (Ethinki Trapeza), ATE, Alpha Bank, Pireaus Bank. W razie podróży do mniej uczęszczanych miast lub regionów można bez problemu sprawdzić na ich stronach internetowych, gdzie znajdują się bankomaty.
  • ▲ do góry
  • Baseny i kąpieliska
  • Dzięki rozwiniętej linii brzegowej Grecja posiada wręcz niezliczoną ilość kąpielisk. W rozdziale IV można znaleźć szczegółowe informacje dotyczące tych miejsc, które warto odwiedzić. Najlepsze plaże oznaczone są błękitną flagą. Na stronie internetowej http://www.blueflag.org można znaleźć kompletną listę kąpielisk oznaczonych tym prestiżowym tytułem.
    Basenów też jest w Grecji sporo. Można je znaleźć w hotelach, centrach sportowych w średnich i większych miastach oraz przy plażach w kurortach.
  • ▲ do góry
  • Cło
  • Wraz z wejściem Polski do Unii Europejskiej 1 maja 2004 r. zupełnej zmianie uległy przepisy celne. Obecnie nie ma barier celnych między Grecją a Polską. Można swobodnie przewozić towary, jeżeli są one przeznaczone do prywatnego użytku i nie stanowią przedmiotu odsprzedaży. Oczywiście można wywozić z Grecji rozmaite rzeczy, które później mają być prezentem dla krewnych czy znajomych.
    W granicach własnego użytku znajduje się przewożenie ze sobą 10 l spirytusu, 110 l piwa, 90 l wina (ale maksymalnie 60 l wina musującego), 20 l wina o zwiększonej zawartości alkoholu (np. typu porto), 800 papierosów, 1 kg tytoniu oraz 200 cygar. Osoby niepełnoletnie nie mogą przewozić ze sobą alkoholu ani wyrobów tytoniowych.
  • ▲ do góry
  • Czas lokalny
  • Między Polską a Grecją jest godzina różnicy czasu. Przekraczając granicę ojczyzny Homera, powinniśmy przestawić zegarek o godzinę do przodu. Zatem jeśli w Polsce mamy godzinę 12.00, to w Grecji jest 13.00.
  • ▲ do góry
  • Drogi
  • Drogi w Grecji należą do raczej porządnych i dobrze utrzymanych. Jedyną ich wadą jest często zupełnie nielogiczne oznakowanie. Na większych drogach zazwyczaj istnieje oznakowanie zarówno po grecku, jak i w transkrypcji na alfabet łaciński. Czasem nazwy z użyciem łacińskich liter widnieją pod ich greckim pierwowzorem, czasem tablice w dwóch wersjach dzieli odległość kilkunastu metrów.
    Większe miasta Grecji łączą autostrady odpowiadające standardom europejskim. Na szczególną pochwałę zasługuje nowo otwarta autostrada Egnatia Odos z Igoumenitsy do Aleksandroupoli. Niestety w dalszym ciągu nie udało się dokończyć autostrady pomiędzy Salonikami a Atenami. Należy przygotować się na utrudnienia w okolicach doliny Tembi, gdzie od kilku lat trwają prace nad przebiciem nowoczesnego tunelu autostradowego. Więcej informacji na temat greckiej sieci autostradowej można znaleźć na stronie http://www.greek-motorway.net
  • ▲ do góry
  • Elektryczność
  • W greckich gniazdkach płynie prąd o napięciu 220 V. Raczej nie spotyka się gniazdek przeznaczonych na wtyczki o węższym rozstawie. Niestety instalacje elektryczne często nie są najlepszej jakości, dlatego warto być ostrożnym przy uruchamianiu wielu urządzeń za jednym razem.
  • ▲ do góry
  • Informacja turystyczna
  • Duża część funkcjonujących w Grecji centrów informacji turystycznej to filie Greckiej Narodowej Organizacji Turystycznej (grecki skrót EOT, angielski GNTO). Na jej stronach można znaleźć wykaz działających w kraju placówek (http://www.gnto.gr). Część samorządów prowadzi też własne centra, szczegóły na ich temat można najczęściej znaleźć na stronach internetowych poszczególnych gmin. Informacji turystycznej udziela również działająca w całym kraju policja turystyczna. Szczegółowe dane jej komisariatów można znaleźć dzięki wyszukiwarce Greek Travel Pages oraz na stronach Greckiej Narodowej Organizacji Turystycznej.
  • ▲ do góry
  • Internet
  • Kafejek internetowych jest dość sporo w każdym z miast i miasteczek Grecji, różne są ceny i szybkość połączenia. Cechą wspólną wszystkich kawiarenek jest ogromna ilość nastolatków przesiadujących tam dniem i nocą i namiętnie grających w popularne gry komputerowe. Ich obecność sprawia, że bardzo duża część kawiarenek otwarta jest 24 godziny na dobę.
    Coraz bardziej upowszechnia się internet bezprzewodowy, często dostępny w hotelach i kawiarniach całego kraju. Prawdziwą sensację wzbudził w Grecji burmistrz Trikali w Tesalii – Michale Tamilos, który doprowadził do zainstalowania w całym mieście bezprzewodowego internetu i przyczynił się do skonstruowania rozbudowanej sieci ścieżek rowerowych. Burmistrz ten jest w Grecji symbolem dobrego gospodarza.
  • ▲ do góry
  • Kuchnia
  • Sekretem greckiej kuchni jest jej prostota, a podstawę filozoficzną stanowi idea dzielenia się ze współbiesiadnikami spożywanym jedzeniem. Mieszkańcy Grecji bardzo przywiązani są do zasad epikureizmu, a jedzenie jest ich zdaniem jedną z podstawowych przyjemności życia. Dlatego też dość często można zobaczyć na ulicach osoby o dość zaokrąglonych kształtach, choć w takiej ilości jak w niektórych krajach Zachodu. Grecy spożywają bardzo małe śniadania. Zazwyczaj jest to po prostu filiżanka kawy i kilka herbatników lub jogurt. W hotelach, gdzie przebywa sporo obcokrajowców, ten zwyczaj został odpowiednio zmodyfikowany. Obiad spożywa się zazwyczaj ok. 14.00, a kolację w godz. 20.00–23.00. Najbardziej sycącym i najwystawniejszym posiłkiem dnia jest kolacja. Jedzenie poza domem jest dość częstą praktyką, dlatego w tradycyjnych porach posiłków w lokalach gastronomicznych można zobaczyć tłumy ludzi.
    Grecka kuchnia obfituje w potrawy mięsne, a do przygotowania niemal wszystkich dań używa się oliwy z oliwek, która jest w Grecji bardzo dobrej jakości. Jedzenie jest raczej tłuste, a potrawy mało dietetyczne i nierzadko ciężkostrawne. Dlatego też do posiłków często pije się wino, pomaga ono bowiem w trawieniu.
    Greckiej kuchni raczej obca jest koncepcja kolejności dań. Grecy zastawiają zazwyczaj stół kilkoma potrawami i próbują każdej z nich. W ten sposób spełnia się również ideał dzielenia się jedzeniem ze współbiesiadnikami. Doskonale te założenia spełnia również mezedes, czyli talerz przystawek, zawierający nieraz prawdziwe kulinarne klejnociki. Po skończonym posiłku głównym nadchodzi czas na deser. W lecie zazwyczaj są to wspaniałe, dorodne i soczyste owoce. Deserowi towarzyszy filiżanka czarnej, mocnej kawy.
    Do najsławniejszych potraw kuchni greckiej należy souvlaki – duży szaszłyk z mięsa (niekoniecznie wieprzowego), przyprawiony aromatycznymi ziołami i serwowany w bułce pita albo na talerzu ze specjalnym chlebem i dodatkami (np. frytkami). Co ciekawe, w Salonikach i w Atenach różnie rozumie się słowo souvlaki. W stolicy Macedonii oznacza ono nie tylko szaszłyk, ale również bułkę pita, w którą jest on włożony. Ateńczycy zaś przyjmują, że souvalki to tylko szaszłyk. Na szczęście w stolicy obsługa barów typu fast food często ucieka się do salomonowego rozwiązania upewniając się, czy szaszłyk ma być podany z bułką pita czy bez niej. Powszechnie znana jest na całym świecie sałatka grecka, tutaj nazywana horiatiki. Warto jej spróbować dla fantastycznych greckich pomidorów i ogórków. W tawernach dla uzyskania ciekawszego efektu wizualnego ser feta nie jest pokruszony i zmieszany z warzywami, lecz podany w formie dorodnego plastra.
    Potrawą równie często spotykaną we wszystkich tawernach jest moussaka – rodzaj zapiekanki z siekanego mięsa, ziemniaków i bakłażana z sosem typu beszamel, która przypomina nieco włoską lasagne. Bardzo podobną do niej potrawą jest pastitio, które w odróżnieniu od moussaki przygotowuje się z makaronu, zamiast ziemniaków.
    W lokalach wyspecjalizowanych w daniach mięsnych (psistaria), w menu odnajdziemy danie zwane kokoretsi, będące przykładem wpływów bałkańskich i anatolijskich na kuchnię grecką. Jest to danie z podrobów cielęcych lub koźlich przygotowane na rożnie.
    W Grecji nie je się zbyt wielu zup, jednak nie oznacza to, że nie ma ich zupełnie w tutejszej kuchni. Smakoszom można polecić tradycyjnie podawaną na Wielkanoc zupę o nazwie magiritsa robioną z jagnięcych podrobów, zielonej cebulki i koperku, do których dodaje się sos zrobiony z jajek i cytryny. Godna polecenia jest również zupa rybna nazywana psarosoupa.
    Często w menu lepszych tawern można znaleźć potrawę o nazwie dolmades, spełniającą nieraz rolę przystawki. Jest to rodzaj gołąbków przygotowanych z liści winorośli. Inną potrawą, która może być przystawką, są tiraki – serki pasterskie, inne w każdym regionie kraju.
  • ▲ do góry
  • Muzyka
  • Grecy należą do narodów kochających taniec i muzykę. Silną pozycję w kraju ma muzyka rodzima. Większość stacji radiowych bardzo sporadycznie puszcza międzynarodowe szlagiery, a dużo częściej muzykę grecką.
    Źródłem współczesnej greckiej muzyki rozrywkowej jest rembetika – gatunek, który narodził się na początku XX w. w portach wschodniego wybrzeża Morza Egejskiego. Do dzisiejszej Grecji zawędrował on w latach 20. XX w. wraz z repatriacją Greków z Azji Mniejszej. Większość z nich była bardzo uboga i gnieździła się zazwyczaj na brudnych robotniczych przedmieściach. Z tego powodu rembetika szybko zdobyła sobie sławę muzyki półświatka. Improwizowano ją niczym jazz w lokalach zwanych cafe–aman. Kapele, które ją wykonywały, grały głównie na buzuki, skrzypcach, gitarze, cymbałach (sanduri), cytrze oraz na akordeonie. Wtórowali im wokaliści obu płci. Zdarzało się, że koncerty rembetiki miały narkotyczną oprawę, która wiązała się z czasami osmańskimi, kiedy haszysz był powszechnie spotykany i legalny. Pod koniec XIX w. w Grecji zakazano jego używania, jednak przez wiele lat był częstym towarzyszem życia zwłaszcza biednych ludzi z przedmieść oraz osób z półświatka. Teksty piosenek rembetiki mówiły o życiu biednych ludzi: o potyczkach z policją, biedzie, wykluczeniu społecznym, nieszczęśliwej miłości i narkotykach. Ten gatunek muzyki święcił triumfy szczególnie w latach 20.i 30. XX w., a potem przetrwał trudne czasy wojny i po niej ponownie się odrodził. Kolejnym ciężkim okresem dla rembetiki były czasy dyktatury tzw. „czarnych pułkowników”.
    Dzisiaj rembetika jest w dalszym ciągu żywym i rozwijającym się gatunkiem muzyki. Zwłaszcza w czasie pobytu w Atenach trzeba odwiedzić klub, w którym ją grają. Najbardziej znanym centrum rembetiki w mieście jest dzielnica Eksarchia, ale bardzo ciekawe koncerty urządzane są również w dzielnicach Plaka, Makrigiani i wielu innych miejscach. W czasie koncertu zazwyczaj drinki są dość drogie, ale wynika to z tego, że zazwyczaj nie sprzedaje się biletów wstępu. Jeśli ktoś chciałby zobaczyć koncert rembetiki wraz z większą grupą przyjaciół, warto wcześniej zarezerwować stolik. Choć rezerwacja jest bezpłatna, przyjęło się, że do stolika trzeba zamówić co najmniej butelkę wina. Jeśli ktoś chciałby zaopatrzyć się w nagrania klasyków rembetiki, to warto poszukać w sklepach płyt z utworami Poly Panou (świetnej wokalistki z lat 50. XX w.), Stratosa Pagioumitsisa, Steliosa Kazantzidisa czy Grigorisa Bithikotsisa.
  • ▲ do góry
  • Napiwki
  • Nie są one zwyczajem powszechnie przyjętym i nie należą do obowiązków klienta. Jest jednak mile widziane (zwłaszcza w tawernach) dorzucenie do rachunku kilku drobnych (ok 10 % zapłaconej kwoty). Zdarza się także, że taksówkarze rozliczając się z klientem liczą na drobną korzyść.
  • ▲ do góry
  • Obyczaje
  • Grecy są narodem bardzo przywiązanym do rodziny, czym przypominają nieco mieszkańców południowych Włoch. Często wielopokoleniowe rodziny mieszkają w jednym domu lub nawet w jednym mieszkaniu, a młodzi ludzie późno się usamodzielniają. Grecy tradycyjnie opuszczają dom rodzinny wraz ze wstąpieniem w związek małżeński, a wiek ten dziś przesunął się do okolic 30 roku życia. W greckim społeczeństwie dominuje ideał mężczyzny macho, jednak faktycznymi głowami rodzin są kobiety. To one najczęściej decydują o finansach domu i są motorem napędowym rodzinnych interesów.
    Podobnie jak wszyscy mieszkańcy basenu Morza Śródziemnego, Grecy są osobami bardzo towarzyskimi. Bary i kawiarnie są otwarte niemal bez przerwy i nieustannie tętnią życiem. Za to godziny otwarcia sklepów, urzędów, muzeów czy innych instytucji są różne. Idąc ulicami greckich miast, turyści z innych stron świata patrząc dookoła wielokrotnie zadają sobie pytanie: „Kto w tym kraju pracuje?”. Odpowiedź niewątpliwie jest jedna: „Barmani i kelnerzy.”
    W większości Grecy są bardzo otwarci i przyjaźni w stosunku do obcokrajowców i raczej nie mają uprzedzeń do przedstawicieli innych narodowości (może z wyjątkiem Turków). Wielu mieszkańców Grecji pracowało lub studiowało niegdyś w Wielkiej Brytanii, dlatego też nie ma problemu z komunikacją w języku angielskim.
    Rozmawiając z Grekami, warto pamiętać o mowie ciała, bo niektóre gesty niosą ze sobą specyficzne znaczenie. Nowo poznane osoby nigdy się nie całują, jednakże wymienianie buziaków wśród znajomych jest powszechną praktyką, niezależnie od płci. Również mężczyźni na powitanie całują się dwa razy w policzek. Grecy są osobami szalenie przyjacielskimi. W ich kulturze dotyk nie jest zazwyczaj niczym dziwnym ani niestosownym, dlatego też należy przygotować się na wiele uścisków, czasem nawet niespodziewanych. Uścisk ręki uważany jest za bardzo oficjalny sposób powitania. Z tego też powodu jeśli podajemy rękę komuś, kto tak naprawdę chce nas uścisnąć, to budujemy w oczach Greka dystans, który nie zawsze jest pożądany. Gestem najbardziej obraźliwym z istniejących w greckiej mowie ciała jest pokazanie komuś otwartej dłoni od jej zewnętrznej strony. Do tego znaku bardzo często uciekają się na drogach kierowcy, okraszając go jeszcze słowem malaka, które jest w Grecji jednym z dosadniejszych wulgaryzmów.
    Grecy uchodzą za naród bardzo religijny. Jest to jednak kwestia nieco bardziej złożona. W życiu społecznym często można spotkać się z zachowaniami lub poglądami, które znacznie odbiegają od ideałów głoszonych przez Kościół. Na porządku dziennym są zdrady małżeńskie i aborcja. Można powiedzieć, że pod względem światopoglądowym dużo bliżej dzisiejszym Grekom do starożytnej Hellady niż do średniowiecznego Konstantynopola.
    Mieszkańcy Grecji są bardzo dumnymi ludźmi. Głównym źródłem tej dumy jest oczywiście chwalebna antyczna historia. Grecy lubią podkreślać wagę starożytnego dziedzictwa intelektualnego, co często prowadzi nawet do stwierdzeń, że właściwie wszystko zostało wymyślone w Grecji, a inne narody po prostu to przerobiły. Co jednak istotne, ten sposób myślenia nie prowadzi Greków na manowce rasizmu i szowinizmu. Wręcz przeciwnie, można z dużą pewnością powiedzieć, że naród ten należy do niewielu autentycznie przyjaznych wobec obcych. Wprawdzie od starożytności istnieje w Grecji rozróżnienie między Grekami a „barbarzyńcami”, ale należy zauważyć, że Grekiem może być każdy, kto przyznaje się do helleńskiej kultury i ideałów.
  • ▲ do góry
  • Opieka medyczna w nagłych wypadkach
  • W Grecji, podobnie jak w całej UE, działa telefon alarmowy 112. Karetkę można również wezwać pod numerem 116. Numery poszczególnych szpitali podane są w rozdziale IV przewodnika przy opisywanych miastach.
  • ▲ do góry
  • Palenie
  • Grecja znana jest z produkcji tytoniu wysokiej jakości, a Grecy z palenia ogromnej ilości papierosów. Zgodnie ze statystykami z 2009 r. palacze stanowią 42 % populacji, a każdego roku z powodu nikotynowego nałogu umiera 20 tys. osób. Trzy razy w ciągu ostatniej dekady usiłowano wprowadzić w kraju rozmaite środki mające na celu ograniczenie palenia, jednak do tej pory nie widać efektów. Nawet zakazem palenia wprowadzonym w szpitalach niewiele osób się przejmuje. Ostatnia zmiana przepisów, która weszła w życie w lipcu 2009 r., miała na celu zmuszenie właścicieli lokali gastronomicznych i barów o powierzchni powyżej 70 m² do wydzielenia specjalnych części dla niepalących. Nie widać jednak, by te regulacje w ogóle weszły w życie.
  • ▲ do góry
  • Paliwo
  • Ceny paliwa w Grecji kształtują się na podobnym poziomie, co w Polsce, lub czasami nieco niższym. Cena litra benzyny lub paliwa typu diesel wynosi 1–1,2 EUR. Litr gazu jest przeważnie dwa razy tańszy.
  • ▲ do góry
  • Pamiątki
  • W greckich kurortach oraz innych miejscach często odwiedzanych przez turystów nietrudno o sklepy z pamiątkami. Jednak są to przeważnie rzeczy wytwarzane wyłącznie na potrzeby przyjezdnych, nie zawsze wysokiej jakości. Warto natomiast polecić wycieczkę na greckie targowiska, położone zazwyczaj w miastach średniej wielkości. Tam od czasu do czasu można znaleźć prawdziwe rarytasy.
    Szczególną uwagę należy zwrócić na oliwę z oliwek. Jej produkcja jest tak stara, jak cała helleńska cywilizacja. Grecja, podobnie jak Włochy czy Hiszpania, znajduje się w czołówce producentów oliwy. Wszystkie te trzy kraje podlegają europejskim zasadom produkcji oliwy z oliwek, które dzielą ją na trzy kategorie. Oznaczenie, do jakiej grupy należy oferowany nam produkt, można łatwo znaleźć na etykietce. Produktem najlepszej kategorii jest oliwa naturalna oznaczana jako Virgin (jakość bardzo dobra) lub jako Extra Virgin (jakość najwyższa). Według zgodnego poglądu znawców tematu jest ona najbardziej wartościowa i najzdrowsza. Otrzymuje się ją z pierwszego tłoczenia na zimno (czyli w temperaturze pokojowej) i ma najniższą zawartość wolnych kwasów tłuszczowych (najniższą liczbę kwasową). Innymi dostępnymi na rynku kategoriami są: oliwa rafinowana (poddana procesowi oczyszczania) oraz oliwa zwykła (otrzymywana z kolejnych tłoczeń). Interesującą propozycją są również oliwy smakowe, otrzymywane poprzez dodanie rozmaitych ziół (kolendry, kardamonu, bazylii, liścia laurowego, rozmarynu, tymianku i in.). W sklepach można dostać również oliwę z dodatkiem rozmaitych warzyw, takich jak suszone na słońcu pomidory, czosnek, kapary, czy też słodkie lub ostre czerwone papryczki.
    Grecja znana jest również z produkcji bardzo dobrej jakości miodu. Ten uważany za najlepszy, znany już od starożytności, pochodzi z gór Hymettos koło Aten. Godny uwagi jest również miód produkowany na półwyspie Mani.
    Bardzo popularną pamiątką z Grecji są białe figurki przedstawiające antycznych bogów i herosów lub ważne postaci historyczne. Kto odwiedził Macedonię i półwysep Chalkidiki, koniecznie musi kupić podobiznę Aleksandra Wielkiego. Ten, kto był na wycieczce w Atenach – podobiznę starożytnej patronki miasta, bogini Ateny. Najbardziej odpowiednią pamiątką z Olimpii jest natomiast kopia rzeźby przedstawiającej Hermesa (autorstwa sławnego starożytnego mistrza Praksytelesa).
    Interesującym przedmiotem, który może być zarówno pamiątką, jak i prezentem dla osób zestresowanych lub rzucających palenie, jest komboloi. To rodzaj koralików przypominających nieco różaniec, które jednak w Grecji nie mają żadnego znaczenia religijnego. Greccy mężczyźni zawsze obracają je w rękach dla uspokojenia i odstresowania się. Wykonane są one z rozmaitych, czasami bardzo fantazyjnych materiałów. Jednym z najsławniejszych miast związanych z komboloi jest Nafplion, w którym znajduje się muzeum dokumentujące historię i rozwój tego przedmiotu.
    Odwiedzając północną Grecję, dobrze jest zajrzeć do malowniczo położonej Kastorii, która jest znanym i cenionym w całym kraju miejscem produkcji futer. Znajdują się w nim sklepy, które zadowolą z pewnością gusta każdej wyrafinowanej elegantki z północy.
  • ▲ do góry
  • Parkingi
  • Parkowanie w greckich miastach nie należy do łatwych zadań, dlatego jadąc np. do Aten czy Salonik, lepiej jest zaparkować samochód na którymś z większych parkingów położonych na obrzeżach miasta i dalej podróżować transportem publicznym. W centrum znajdują się strefy płatnego parkowania. Istnieje też całkiem pokaźny system płatnych parkingów. Opłaty za parkowanie nie należą do zbyt wygórowanych (zazwyczaj 0,5–1,5 EUR/godz.). Często zdarza się, że obsługa płatnego parkingu, na którym zostawiamy samochód prosi o pozostawienie także kluczyków, ponieważ konieczne bywa przestawienie samochodu.
  • ▲ do góry
  • Poczta
  • System usług pocztowych jest raczej dobrze rozwinięty. Placówkę narodowego operatora pocztowego ELTA można znaleźć niemal w każdym miasteczku w kraju. Dobrze jest zapamiętać charakterystyczny żółty znak z podobizną Hermesa i napisanym po grecku skrótem ELTA (ΕΛΤΑ). Placówki są otwarte zazwyczaj w godzinach 7.30–14.00, ale w bardziej ruchliwych punktach mogą być czynne nawet do 20.00. W rozdziale IV można znaleźć szczegółowe informacje na temat położenia placówek poczty i godzin ich otwarcia (podanie ich bez wyróżnienia dni oznacza, że otwarte są od poniedziałku do piątku, w przypadku, gdy poczta jest otwarta częściej niż 5 razy w tygodniu, w przewodniku znajduje się szczegółowa informacja na ten temat). Więcej szczegółów na temat poczty i jej usług można znaleźć na stronie http://english.elta.gr.
  • ▲ do góry
  • Prasa
  • W większości kurortów i większych miast można bez problemu dostać międzynarodową prasę (głównie gazety angielskie, amerykańskie i niemieckie). Najbardziej poczytną grecką gazetą angielskojęzyczną jest „Athens News”. Można ją również znaleźć w internetowym wydaniu pod adresem http://www.athensnews.gr. Wiele ciekawych informacji na temat tego, co dzieje się w Grecji można również znaleźć na stronie http://www.ana-mpa.gr.
  • ▲ do góry
  • Przepisy drogowe
  • Polskie prawo jazdy uprawnia w Grecji do prowadzenia pojazdów. Kierujący samochodem ma obowiązek posiadania przy sobie dowodu rejestracyjnego pojazdu. Jeżeli obywatel polski mieszka w Grecji na stałe, to może wymienić prawo jazdy na jego wspólnotowy odpowiednik. By tego dokonać musi posiadać numer AMF, który jest odpowiednikiem polskiego numeru NIP. Wymiana prawa jazdy nie oznacza obowiązku ponownego zdawania egzaminu i jest bezpłatna.
    Prowadząc pojazd, należy pamiętać, że maksymalny dopuszczalny przez greckie prawo poziom alkoholu we krwi wynosi 0,6 promila. W czasie jazdy nie można rozmawiać przez telefon komórkowy. Kierowca i pasażerowie (zarówno siedzący z przodu, jak i z tyłu samochodu) mają obowiązek zapinania pasów bezpieczeństwa.
  • ▲ do góry
  • Puby, kawiarnie, cukiernie
  • W każdej, nawet bardzo małej greckiej wiosce znajduje się tzw. kafenion, czyli w uproszczeniu kawiarnia. Jest to tradycyjne miejsce spotkań mężczyzn z okolicy, którzy przesiadują tu całymi godzinami. Coraz częściej można tez zobaczyć w kafenionach kobiety. Jak sama nazwa wskazuje, podaje się tu kawę, oczywiście w jej greckim wydaniu (niewiele różni się ona od kawy po turecku). Możemy się tu napić kawy glykó (słodka), métrio (średnia, z małą ilością cukru) lub skéto (bez cukru), a także zjeść śniadanie – od skromnej przekąski po śniadanie w stylu niemal angielskim.
    Jeśli ktoś zamiast kawy woli się napić szklaneczki ouzo, może wybrać się do greckiego baru nazywanego ouzeria. Obecnie jest ich coraz więcej. Uchronił je od zapomnienia znany w ostatnich latach ruch zmierzający do zachowania elementów greckiej tożsamości narodowej. Zamawiając ouzo, warto również poprosić o mezedhes, czyli talerz przystawek.
    Idąc do cukierni, trzeba przygotować się na to, że wyroby są tam bardzo słodkie. Podobnie jak w Polsce, istnieje możliwość kupienia słodkości na wynos lub skonsumowania ich na miejscu przy stolikach.
  • ▲ do góry
  • Rower
  • Grecja nie należy do krajów przyjaznych rowerzystom. Z jednej strony przyczyną jest typowo śródziemnomorski dość agresywny sposób zachowania się kierowców samochodów, z drugiej zaś niesprzyjająca rowerzystom infrastruktura. Ścieżki rowerowe nawet w większych miastach należą do rzadkości. Powoli jednak pojawia się światło w tunelu, gdyż z roku na rok coraz więcej Greków przesiada się na rower. Jedynym miastem, które posiada bardzo rozbudowaną sieć ścieżek rowerowych jest Trikala w Tesalii.
  • ▲ do góry
  • Rozrywka
  • Wyjście do greckich klubów nocnych może nas rozczarować, bo zabawa wygląda tu nieco inaczej niż w innych krajach Europy. Kluby zazwyczaj są orgią dla oczu: olśniewa zarówno ich wystrój, jak i wspaniale ubrani imprezowicze. Trudno tu jednak znaleźć kogoś, kto rzeczywiście tańczy. Esencją typowej greckiej imprezy w klubie nocnym jest sączenie bardzo drogiego i mocnego drinka, stanie, rozglądanie się wokół oraz przekrzykiwanie muzyki w trakcie rozmowy ze znajomymi. Niezależnie, czy jesteśmy na Mykonos, pod Olimpem czy w Atenach, w Grecji nie ma co się nastawiać na zwariowaną noc na parkiecie.
    Powszechną rozrywką w lecie jest kino „pod chmurką”. Jak kraj długi i szeroki w bardzo wielu miejscach wieczorem rozkładane są przenośne ekrany i w ten sposób improwizuje się kameralne kina. Dominują oczywiście filmy greckie, ale można je często zobaczyć z napisami angielskimi. Jest to jeden z najbardziej popularnych sposobów na spędzenie ciekawego wieczoru.
  • ▲ do góry
  • Taniec
  • Grecja jest krajem kojarzonym z tańcem, głównie za sprawą jego tradycyjnych odmian. Każdy region kraju ma swoje typowe style tańca. By je zobaczyć, warto iść na pokaz do sławnego teatru Dora Stratou w Atenach. Jeśli ktoś ma szczęście uczestniczyć w tradycyjnym greckim weselu, może zobaczyć tańce regionalne w ich najbardziej naturalnym otoczeniu. Bardzo często są one żywym odzwierciedleniem klimatu, ukształtowania i kultury danego miejsca. Tańce wywodzące się z Epiru sprawiają wrażenie wolnych i ciężkich. Ich akompaniamentem jest często klarnet oraz śpiewy wielogłosowe. Typowymi dla tego regionu odmianami tańca są pogonisios, kentimenipodia, sta tria oraz sta duo. Z górzystej Macedonii wywodzą się tańce pozostające pod wyraźnym wpływem bałkańskim. Należą do nich boimitsa, sire sire, leventikos i gaida. Tańce pochodzące z Tracji są w większości bardzo energetyczne i w dużej części wykonywane przez trzymające się za ręce grupy osób. Towarzyszy im muzyka grana na dudach i lirze. Przykładami ich są baintouska, kastrinos, syngathistos, podaraki. Tańce z Tesalii są raczej w wolnym tempie, a towarzyszy im często jedynie śpiew. Najbardziej znanymi przykładami są klistos i svarniara. Region Peloponezu powszechnie jest kojarzony z tańcem nazywanym kalamatianos. Jego nazwa pochodzi od położonego na południu półwyspu miasta Kalamata. Tańce wysp Morza Egejskiego zachwycają swoją lekkością. Należą do nich m.in. stavrotos, trata, ikariotikos i pochodzący z Krety haniotikos. Tańce Wysp Jońskich są zazwyczaj bardzo pogodne czasami nawet lekko erotyczne. Z tego regionu wywodzą się m.in. thiakos, tsirigotikos oraz kerkyraikos. Poza tym w Grecji znane są również rozmaite tańce z regionów związanych z historią kraju, ale obecnie niebędących jego częścią.
  • ▲ do góry
  • Telefon
  • Numer kierunkowy dla Grecji przy połączeniach międzynarodowych to +30 (lub alternatywnie 0030). Numery telefonów w Grecji są 10-cyfrowe. Składają się z numeru kierunkowego danego obszaru, który zawsze tworzy cyfra 2 i cyfry odpowiednie dla danego miasta czy prefektury (nomosu). Numer kierunkowy najczęściej jest 4-cyfrowy (np. Wolos – 2421), ale może być też 2-cyfrowy (np. Ateny – 21) lub 3-cyfrowy (np. Larissa – 242). Do nr kierunkowego dodajemy numer stacjonarny abonenta, którego ilość cyfr zależy od nr kierunkowego – razem mają dawać 10 cyfr.
    Numery kierunkowe są podawane w przewodniku na początku opisu każdego z miast. Podane w tekście konfiguracje numerów wybieramy, jeśli dzwonimy z telefonu stacjonarnego spoza Grecji lub jakiegokolwiek niegreckiego telefonu komórkowego.
    Jeśli zamierzamy zostać w Grecji na dłuższy czas, dobrym rozwiązaniem może być kupno startera do telefonu na kartę. W ten sposób nabywamy grecki numer telefoniczny i dzięki temu możemy płacić mniej zarówno za połączenia wewnątrz kraju, jak i te międzynarodowe.
  • ▲ do góry
  • Transport publiczny
  • Najlepiej rozwiniętym systemem transportu zbiorowego jest bez wątpienia komunikacja autobusowa. Za jej pomocą można się dostać do większości miejsc w kraju. Rozkłady jazdy i szczegółowe informacje można uzyskać na stronie http://www.ktel.org. W przeważającej części miast autobusy są jedynym środkiem transportu publicznego. W biurze każdego z centrów informacji turystycznej można dowiedzieć się szczegółów dotyczących cen biletów oraz tras autobusów i częstotliwości ich jazdy. Jedynie w Atenach poza autobusami funkcjonuje także metro, tramwaje oraz kolej podmiejska.
    Koleje w Grecji są raczej słabo rozwinięte w stosunku do średniej europejskiej. W kraju istnieją dwa autonomiczne systemy torów. Jeden służy do komunikacji w części kraju od Aten na północ, drugi zaś funkcjonuje na Peloponezie. Oba systemy spotykają się na dworcu głównym w Atenach, jednakże z powodu różnego rozstawu ich torów nie da się przejechać np. bezpośrednio z Salonik do Nafplionu. Wybierając taką trasę podróży, trzeba zawsze najpierw dotrzeć do Aten, gdzie następuje przesiadka. Więcej informacji na temat kolei można uzyskać na stronie http://www.ose.gr.
    Promy są często używanym środkiem transportu, zwłaszcza w komunikacji z wyspami. Największym portem promowym kraju jest Pireus, innymi dużymi portami są Saloniki, Patras oraz Igoumenitsa.
  • ▲ do góry
  • Woda
  • Nie ma przeciwwskazań do picia w Grecji wody z kranu. Jednakże w lecie ze względu na upały może pojawiać się problem z dostawami wody i wtedy w rozmaitych częściach kraju jej walory smakowe spadają. Nie znaczy to jednak, że jest zagrożeniem dla zdrowia.
  • ▲ do góry
  • Wypożyczalnie samochodów
  • Niemal w każdym kurorcie lub miasteczku średniej wielkości można znaleźć firmę wynajmującą samochody. Zazwyczaj wymagane jest ukończenie 21 lub 23 roku życia oraz posiadanie prawa jazdy co najmniej od roku. Samochody wynajmowane są w systemie dobowym. Koszt wynajmu niewielkiego auta kształtuje się w sezonie letnim w granicach 50–65 EUR za dobę. Poza sezonem można negocjować ceny, zwłaszcza w mniejszych wypożyczalniach. Dobrze jest z wyprzedzeniem zaopatrzyć się w broszury rozmaitych firm, gdyż argument możliwości wyboru konkurencji przydaje się w czasie negocjacji.
    Główne firmy działające w tej branży to Dilos (http://www.dilos.com), Avis (http://www.avis.gr), Hertz (http://www.hertz.gr), Easy Car (http://www.easycar.com).
  • ▲ do góry
  • Zabytki i muzea
  • Zarówno muzea, jak i stanowiska archeologiczne otwarte są w zależności od ich znaczenia i natężenia ruchu turystycznego (w godz. 8.30–15.00 albo 8.00–20.00). Godziny otwarcia ulegają zmianie w zależności od sezonu. Zazwyczaj muzea i stanowiska archeologiczne zamknięte są w poniedziałek. Szczegółowe informacje na ten temat znajdują się w rozdziale IV przy opisie poszczególnych zabytków. Bilet ulgowy można nabyć po okazaniu dokumentu poświadczającego uprawnienie do ulgi (legitymacja szkolna, studencka, europejska karta studencka lub legitymacja emeryta).
    Czasami na stanowiskach archeologicznych można znaleźć stalowe pojemniki, które wyglądem przypominają nieco kosze na śmieci. Kryją się w nich jednak komputerowe wyświetlacze, które w bardzo barwny i zajmujący sposób pokazują historię danego zabytku.
  • ▲ do góry
  • Zagrożenia
  • Grecja jest stosunkowo bezpiecznym krajem. Odwiedzając ją, trzeba jednak pamiętać o kilku rzeczach. Pierwszą z nich są ewentualne konsekwencje poparzenia słonecznego. Jadąc do nadmorskich kurortów, należy zaopatrzyć się w krem ze stosunkowo mocnym filtrem i nacierać się nim regularnie. W letnich miesiącach powinno się również dużo pić, by uniknąć ewentualnego odwodnienia organizmu. Trzeba uważać z zimnymi napojami i klimatyzacją, bo zbyt duże różnice temperatury mogą być przyczyną przeziębień.
    Pod koniec lata w morskich wodach można spotkać meduzy. Niektóre wyglądem przypominają te spotykane w Bałtyku, inne zaś są czerwonawe i wyglądają jak placki. W nadmorskich kurortach można nabyć środki uśmierzające ból występujący w wyniku poparzenia, natomiast uznanymi domowymi środkami pozwalającymi radzić sobie z tym problemem są amoniak i soda oczyszczona.
    Kąpiąc się na kamienistych plażach i przy skalistym wybrzeżu, należy pamiętać o występujących na dnie jeżowcach. Nadepnięcie na nie może skończyć się bolesnym ropieniem. W razie wbicia kolca jeżowca trzeba go usunąć przy pomocy wysterylizowanej igły i oliwy. Podobnie na brzegu przy piaszczystych plażach należy uważać na raje (ryby trochę podobne do płaszczek) oraz trygony. Zetknięcie z nimi może powodować wysypkę. Łatwo je spłoszyć, chlapiąc wodą podczas wchodzenia do morza.
    Kolejnym zagrożeniem, o którym warto pamiętać, są kieszonkowcy. Odsetek kradzieży jest w kraju stosunkowo niski, ale w ostatnich latach systematycznie wzrasta. Szczególnie trzeba uważać w Atenach w okolicach placu Omonia. Z doświadczenia policji wynika, że kradzieże, które zdarzają się turystom, są w większości dokonane przez innych turystów. Z tego powodu należy raczej mieć się na baczności w hotelach, na kempingach, ruchliwych targowiskach oraz dworcach.
    Pewnym niebezpieczeństwem, zwłaszcza dla samotnie podróżujących kobiet, może być typ kurortowego podrywacza, spotykany w Grecji latem. W sezonie turystycznym młodzi mężczyźni o nie zawsze czystych zamiarach przybywają z rozmaitych części krajów na wybrzeżu. Często podróżują całymi grupami. W kurortach są pogardliwie nazywani harpunami (kamákia).
    Z kolei samotnie podróżujący mężczyźni powinni uważać w większych miastach na kontynencie oraz w bardziej ruchliwych portach wysp (w Atenach takim miejscem są okolice placu Omonia i Syntagma). Czasami zdarza się, że nieznajomi zaczepiają turystów, pytając ich o godzinę lub pochodzenie i zapraszają do baru na szklaneczkę czegoś mocniejszego. Dziwnym przypadkiem w barze na przybyszy czekają już atrakcyjne hostessy, które oczywiście namawiają ich, by stawiali im drinki. Na końcu upojony w tak „miłym” towarzystwie turysta dostaje astronomiczny rachunek. Jeżeli odmawia zapłacenia, przychodzą do niego rośli ochroniarze i wszelkimi metodami usiłują go przekonać, by jednak wysupłał ze swojego portfela kilkaset euro.
    W czasie wycieczek w wysokie góry, jak choćby masyw Olimpu czy Helios, należy pamiętać, że na pewnej wysokości występuje tam klimat porównywalny z tatrzańskim. Z tego też powodu amatorzy pieszy wędrówek powinni pamiętać o dużych różnicach temperatur i możliwym wychłodzeniu organizmu. Absolutną koniecznością jest zabranie ze sobą kurtek przeciwdeszczowych. Dobrze jest o trasie planowanej wycieczki zawiadomić obsługę schroniska, z którego wyrusza się w drogę.

  • ▲ do góry
  • Grecja: Informacje praktyczne

  • Na podstawie: Grecja. Sztuka, bogowie i ludzie.
    Informacje prezentowane na tej stronie pochodzą z przewodnika wydanego w 2010 roku.

  • Aby zgłosić poprawki, kliknij tutaj »
  • Przed wyjazdem
  • Formalności wizowo-paszportowe
  • Wyjeżdżając do Grecji, warto sprawdzić wcześniej, którą drogą możemy się tam dostać. Jeśli wybierzemy trasę prowadzącą przez Rumunię i Bułgarię lub przez Włochy, wystarczy, że zabierzemy ze sobą jedynie dowód osobisty. Jeżeli jednak zamierzamy dotrzeć do Grecji przez teren Serbii lub Macedonii, to paszport jest obowiązkowy. Do wjechania na terytorium Grecji uprawnia posiadanie dowodu osobistego lub paszportu.
    Podobnie jak Polska, Grecja jest członkiem Unii Europejskiej, stąd też brak obowiązku wizowego. Jeśli jednak chcemy pozostać na terytorium greckim dłużej niż 3 miesiące, konieczne jest uzyskanie stosownego pozwolenia.
    Zgodnie z regułami unijnymi osoby podróżujące ze zwierzętami muszą wyrobić im specjalny paszport. Więcej informacji na ten temat można znaleźć na stronie Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej (http://www.vetpol.org.pl).
  • ▲ do góry
  • Pieniądze
  • W Grecji obowiązującą walutą jest euro, dlatego też ceny niewiele odbiegają od poziomu spotykanego na Zachodzie Europy. Znalezienie kantoru nie należy do łatwych zadań, za to bez większych problemów uda nam się wymienić pieniądze w banku. Przy obecnych relacjach cenowych korzystniej jest pobrać pieniądze z bankomatu lub zapłacić kartą. Należy jednak pamiętać, ze nie wszędzie uda nam się skorzystać tej formy płatności. Kartą nie uda nam się zapłacić w tawernach i restauracjach znajdujących się w niewielkich kurortach oraz miasteczkach średniej wielkości, natomiast niezależnie od wielkości miasta płatność kartą jest możliwa w większości hoteli.
  • ▲ do góry
  • Ubezpieczenie
  • Od 1 stycznia 2006 r. dokumentem poświadczającym uprawnienie do pobierania świadczeń medycznych jest Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego. O jej uzyskanie warto zatroszczyć się na kilka tygodni przed planowanym wyjazdem (zwłaszcza w lecie, kiedy ubiega się o nią większa ilość osób, trzeba dłużej czekać na jej wydanie). O EKUZ wnioskować mogą wszystkie osoby ubezpieczone we właściwej dla siebie instytucji krajowej (w przypadku Polski jest to NFZ). Wraz z wnioskiem, który można znaleźć na stronie NFZ (http://www.nfz.gov.pl), należy przedstawić dokument poświadczający ubezpieczenie i płacenie składek. Składając wniosek o wydanie EKUZ, możemy określić formę jej dostarczenia: możemy odebrać ją osobiście lub poprosić o przesłanie na wskazany adres. Przed wyjazdem warto na wszelki wypadek odbić kilka razy na ksero kartę EKUZ, gdyż czasami może się zdarzyć, że lekarz będzie wymagał pozostawienia u niego jej kserokopii.
    Posiadana karta uprawnia nas do pobierania świadczeń opieki zdrowotnej na takich samych zasadach jak obywatele greccy. Musimy przy tym pamiętać, że recepty objęte refundacją mogą wystawiać jedynie lekarze, którzy podpisali umowę z greckim funduszem zdrowia (IKA). Więcej informacji na temat zasad leczenia obowiązujących w Grecji można znaleźć na stronie tego funduszu (http://www.ika.gr) lub w jego oddziałach (w Atenach Odos Agiou Konstantinou 8; +30 21 06741140, faks +30 21 06741377).
  • ▲ do góry
  • Zabezpieczenia medyczne
  • Przed wyjazdem do Grecji nie wymaga się żadnych szczepień, nie ma tam też zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych. Warto jednak pamiętać, zwłaszcza w lecie, o zabezpieczeniu się przed skutkami wysokich temperatur i poparzeń słonecznych. Co ważne, ze względu na występującą w wielu miejscach klimatyzację jesteśmy narażeni na czasem nawet bardzo duże zmiany temperatur, co może skutkować przeziębieniem.
  • ▲ do góry
  • Wybór czasu podróży
  • Najwięcej osób odwiedza Grecję w miesiącach letnich. Najliczniej turyści przybywają tu w sierpniu, wtedy trwa także grecki sezon urlopowy, dlatego znalezienie noclegu w obleganych kurortach jest w tym czasie szczególnie trudne i drogie. Wraz z końcem sierpnia nadmorskie plaże zaczynają się dość szybko wyludniać, a ceny w hotelach spadać, czasem nawet o połowę. We wrześniu pogoda jest przeważnie jeszcze bardzo ładna, natomiast pierwsze oznaki jesieni pojawiają się dopiero w październiku. Zima w Grecji jest dość łagodna, co jednak nie oznacza, że nie może obfitować w takie niespodzianki jak opady śniegu czy lekkie mrozy. Należy pamiętać, że w wysokich górach, których w tym kraju jest całkiem sporo, pogoda bardzo przypomina polską. Jedną z najpiękniejszych pór roku jest w Grecji wiosna. Zwłaszcza maj należy do miesięcy szczególnie atrakcyjnych dla odwiedzających, gdyż jest ciepło, ale nie gorąco, a ceny rozsądne i nie tak wysokie jak w lecie.

  • ▲ do góry
  • Przejazd
  • Podróż samolotem
  • Obecnie bezpośrednie połączenia lotnicze istnieją pomiędzy Atenami a Warszawą i Krakowem (więcej informacji na http://www.lot.com). Lotnisko w Salonikach póki co nie obsługuje regularnych połączeń do Polski.
    Do Grecji można się dostać również lotem z przesiadką. Możliwości jest sporo, a najwięcej jest połączeń z przesiadką w Niemczech. Więcej informacji na ten temat jest w części poświęconej lotnisku w Atenach oraz w Salonikach.
  • ▲ do góry
  • Podróż pociągiem
  • Grecja posiada bezpośrednie połączenia kolejowe ze stolicami państw znajdujących się na północ od niej, np. z Sofią, Skopie czy Stambułem. Obowiązkowym przystankiem na trasie podróży koleją są Saloniki, skąd można kontynuować podróż wgłąb kraju.
  • ▲ do góry
  • Podróż samochodem
  • Jeśli chodzi o dojazd z Polski, to istnieje kilka alternatywnych tras. Najpopularniejsza prowadzi przez Słowację, Węgry, Serbię i Macedonię. Wybierając ją, warto pamiętać o tym, że w dwóch ostatnich krajach istnieje obowiązek posiadania zielonej karty (bardzo często w Polsce jest ona bezpłatnym dodatkiem do ubezpieczenia, trzeba jednak złożyć wniosek o jej wydanie). W przypadku braku tego dokumentu wjazd na teren któregoś z powyższych krajów jest możliwy tylko po wykupieniu dodatkowego ubezpieczenia, które jest bardzo drogie.
    Alternatywną trasą jest droga prowadząca przez Serbię i Bułgarię (w miejscowości Nisz w Serbii trzeba zjechać na drogę prowadzącą do Sofii i z bułgarskiej stolicy kierować się dalej na południe w stronę greckiej granicy). Na niektórych odcinkach jest ona bardzo dzika, ale krajobrazowo nieporównywalnie piękniejsza od pierwszej trasy.
    Istnieje również droga awaryjna dla tych, którzy zapomnieli wziąć ze sobą paszportu lub, którzy zapomnieli go wyrobić. Prowadzi ona do Włoch, a później z któregoś z portów promem do Grecji. Jadąc tą trasą, poruszamy się cały czas po terytorium Unii Europejskiej i wystarczy, że legitymujemy się dowodem osobistym. Niestety, jest to trasa najdroższa i najbardziej czasochłonna.
  • ▲ do góry
  • Podróż promem
  • Grecja posiada regularne i bardzo częste połączenia promowe z Włochami. Promy kursują głównie do portów w miejscowościach Igoumenitsa oraz Patras.
  • ▲ do góry
  • Podróż autostopem
  • Podróż autostopem przez Bałkany jest niezapomnianym doświadczeniem, a ludzie są tu raczej przyjaźni. Oczywiście planując podróż autostopem, trzeba przygotować się na nieprzewidziane okoliczności, jak utknięcie na noc na pustkowiu w górach. Podróż najlepiej zaplanować w taki sposób, by najpierw dotrzeć do Budapesztu, a potem poruszać się dalej na południe, najlepiej w stronę Serbii. W lecie warto sprawdzać od czasu popularne strony internetowe poświęcone autostopowi (np. http://www.nastopa.pl). Znajdują się na nich ogłoszenia kierowców oraz autostopowiczów planujących podróż.

  • ▲ do góry
  • Na miejscu
  • Noclegi
  • Grecja posiada bogatą bazę noclegową, która bardziej szczegółowo zaprezentowana jest w rozdziale IV przy poszczególnych miejscowościach. Niemal w każdym zakątku kraju można znaleźć hotele, kempingi i pokoje do wynajęcia. Wybierając te ostatnie, warto przed wynajęciem obejrzeć pokój. Przede wszystkim trzeba rzucić okiem na łazienkę, bo często zdarza się, że prysznic to po prostu wąż przyłączony do kranu nad umywalką.
    Ceny noclegów różnią się czasami dość znacząco, głównie w zależności od sezonu. Zwłaszcza cenniki hoteli szybko się zmieniają. Ceny podane w rozdziale IV zostały ustalone w oparciu o informacje podawane przez same hotele. Mimo wszystko należy traktować je orientacyjnie. Jeśli podane są jako przedziały, dolna granica odpowiada cenom poza sezonem, natomiast górna cenom w jego trakcie. Zwłaszcza w miesiącach zimowych istnieje możliwość negocjacji (oprócz kurortów narciarskich).
    Hosteli (schronisk młodzieżowych) jest w Grecji niewiele. Znaleźć je można w Atenach i Salonikach. Te stołeczne są na bardzo przyzwoitym poziomie, te położone w Salonikach mają gorszy standard.
  • ▲ do góry
  • Wyżywienie
  • Grecja jest krajem, gdzie niemal na każdym rogu można zobaczyć tawernę. Nieważne, czy jesteśmy wysoko w górach, nad samym brzegiem morza, na południu czy północy, w dzikim i niedostępnym Epirze czy w wiecznie tętniących życiem i buchającym wręcz wszechobecnym tłumem Atenach. W każdym z tych miejsc można znaleźć tawernę, wystarczy tylko się rozejrzeć. Wynika to z faktu, że w Grecji jedzenie jest jedną z najbardziej podstawowych rozrywek, a przesiadywanie w restauracjach, barach i tawernach jest niemal społecznym obowiązkiem.
    Tawerny zazwyczaj otwierają swe podwoje w okolicach południa. Największy ruch zaczyna się tradycyjnie wieczorem, ponieważ właśnie wtedy Grecy jedzą najbardziej syty posiłek dnia. Dlatego w godz. 20.30–22.00, szczególnie w popularnych kurortach, znalezienie wolnego miejsca w tawernie może okazać się trudne.
    Podaje się tu oczywiście specjały tradycyjnej kuchni greckiej. Potrawy są raczej proste, a ich cena niewygórowana. Jadąc do Grecji, warto się psychicznie przygotować na to, że w niektórych miejscach jedzenie będzie nam podane nie na talerzu, lecz na pergaminie. Niegdyś była to powszechna praktyka, dziś można ją jeszcze spotkać w nielicznych lokalach, zarówno na wsi, jak i w miastach. Podróżując po kraju, warto zajrzeć do tawern w regionach mniej odwiedzanych przez turystów, ponieważ tam zazwyczaj zachowały się jeszcze pewne lokalne specjały, których nie można spróbować nigdzie indziej. Posiłek w tawernie zazwyczaj kosztuje do 15 EUR.
    Poza tawernami można w Grecji znaleźć również tzw. psistarie – lokale wyspecjalizowane w podawaniu dań mięsnych. Przeważnie serwuje się tu baraninę, wieprzowinę i kurczaki. Oczywiście najczęściej mięso jest pieczona lub smażona i niemal zawsze aromatyczne, gdyż w Grecji używa się sporo ziół, takich jak tymianek, mięta, majeranek czy oregano.
    W większych miastach i modnych kurortach można oczywiście spotkać także eleganckie restauracje, niekoniecznie serwujące grecką kuchnię. Najlepszą renomę mają te w Salonikach.


  • ▲ do góry

Kavos - opinie i oceny klientów

dodaj opinię
Opinie o hotelach - Recenzje z wakacji - Oceny | Zoover

Grecja wycieczki: oferty wczasów Wyspa Korfu (Kerkira)

Zdjęcia - Grecja

Grecja zdjęcie 1Grecja zdjęcie 2Grecja zdjęcie 3
Grecja zdjęcie 4Grecja zdjęcie 5Grecja zdjęcie 6
Grecja zdjęcie 7Grecja zdjęcie 8Grecja zdjęcie 9
Grecja zdjęcie 10
Grecja - więcej zdjęć

Hotele Kavos

Brak ofert

Podróże z Grupą TravelOne.pl: wczasy i wycieczki

logo_TravelOnelogo_VillaOnelogo_SkiOnelogo_SkyOnelogo_HotelOnelogo_CarsOne